Sissen.
In Sekyere werd dit niet echt gedaan maar in Nkoronza wordt er volop gesisd. Het is een vreemd geluid en ik moet er nog een beetje aan wennen. Zelf moet ik nog een ervaren sisser worden. Wat ik wel al heb overgenomen is het ‘hmmm-en’. In plaats van ‘yes’ te zeggen of ‘annee’, hmm-en de mensen hier. In het begin vond ik het zeer vreemd. De eerste keer dacht ik: ‘o geef toch een antwoord. Dit is gewoon zeer onbeleeft’. Dat is het dus in deze context niet maar ik hoop toch dat ik het in België gauw afleer.
De vrouwen.
Afrikaanse vrouwen hebben een bepaalde trots over zich. Rug recht, kin omhoog en kont naar achter. Volgens Patricia en Toontje komt dit door het dragen op het hoofd en de kinderen op de rug. De meeste vrouwen zijn leuk gekleed in tweedehandskledij of marktkleren vanuit Europa. Het is duidelijk dat Ghana een goedkoop afzetgebied is voor Europa.
Zelf heb ik een rok laten maken met een afrikaanse stof van de markt. Echt super mooi is het niet maar ik ben wel heel blij dat ik wat meer kan afwisselen van kledij! En het was ook een koopje: 2,5 euro om de rok te laten maken en 6 euro voor de stof (waarvan ik nog een grote rest heb). Ik heb vernomen dat het in Tamale niet de gewoonte is om met blote benen rond te lopen dus probeer ik hier nog even mijn benen te laten bruinen. Al worden die vooral bruin door het stof van de straat.
Het is hier prachtig!
Ik heb een poosje last gehad van mijn maag maar die is ondertussen weer bijgekomen. Woensdag ben ik naar een winkel gegaan in Techiman die –naar Afrikaanse normen- een enorme keuze had en westerse producten tegen een normale prijs! Ik heb chocolade gekocht, smeerkaas, bruin brood, cornflakes, melk, aardbeienmelk, plantainchips, caramelsnoepjes, tandpasta, fruitsap, … Allemaal met een duidelijke aangegeven prijs. Het voelde een beetje aan als een mini paradijs. Wat zijn we toch verwend in België met die enorme keuze in de supermarkt. Ik geniet ook enorm van het fruit: watermeloen, banaan, kokosnoot, ananas.. En het papaya seizoen begint gauw. Voor mango ben ik jammer genoeg te laat. Techiman staat bekend voor zij grote voedselmarkt. Nog altijd geniet ik enorm van het landschap en word ik iedere dag bevangen door een enorm geluksgevoel.
Operation Hand in Hand.
Hand in hand is een Ghanese-Nederlandse organisatie die zich inzet voor mensen met een mentale beperking in Ghana. De oprichtsters zijn 3 Ghanezen en 1 nederlandse vrouw Ineke Bosman, die tevens ook gezorgd heeft voor een gezondheidsverzekering in Ghana. Uniek in Afrika!
Het project begon begin de jaren 1990 met drie kinderen met een mentale beperking en een heleboel doorzettingsvermogen. Momenteel zijn er meer dan 50 kinderen en een stuk of 20 ghanezen tewerkgesteld. Het leiderschap is in handen van een nederlands koppel , dat regelmatig heen en weer vliegen, en twee ghanese managers. Er worden workshops gegeven zoals het maken van kente, kralenkettingen, … Er is een computerklasje gesponsord door de G8 en andere nederlandse sponsers. Er is veel materiaal, rolstoelen, een zwembad, een nieuwe keuken, … Het project wordt grotendeels betaald met nederlands geld maar er wordt hard gewerkt aan de onafhankelijkheid. Zo zijn er guesthouses voor de toeristen, het internetcafé in de town, kan je prachtige souvenirs kopen en is er een supermarktje.
De Ghanezen die hier werken zijn mensen zonder opleiding die hier een gezondheidsverzekering krijgen, een vast loon en eten. In ruil daarvoor hebben ze echter praktisch geen vrije momenten en slapen ze samen met drie kinderen met een mentale beperking. Ze zijn constant op hun werk en hebben slechts tussen 1 en 3 uur vrij en ’s avonds na het slapengaan. De idee hierachter is dat ze zouden functioneren als een vader of moeder. Dit is een reflectie van de algemene opvattingen over opvoeding in homes, etc. Voor ons zou dit gebrek aan privacy verschrikkelijk zijn maar in de Ghanese samenleving is de notie privacy niet heel erg aanwezig. De afgelopen maand is hier een team geweest van 13 engelse studenten die lessen hebben gegeven over autisme, epilepsie, … Beiden partijen beschouwden deze ontmoeting als een enorme verrijking al zou het voor sommige kinderen met autisme een beetje te overwelmend geweest zijn, plots al die oebruni’s.
Ik heb het geluk dat Ineke en haar man, Bob, momenteel hier verblijven in een prachtig huisje op het domein. Ik heb al enorm veel boeiende en inspirerende gesprekken gehad met dit vrolijke en intelligente duo. Je kan niet anders dan een enorm groot respect hebben voor deze mensen. Ik zou zoveel over dit duo kunnen vertellen maar tegelijkertijd schieten woorden me te kort. Bovendien is het ook te persoonlijk om de impact van deze mensen op mijn leefwereld te plaatsen op het internet. Het is iets dat ik even voor mezelf wil houden en koesteren.
Onderzoek.
Het onderzoek loopt hier een beetje op z’n Afrikaans. Dit is deels het resultaat van gebrekkige middelen: informatie moet overgetypt worden want kopieren is niet vanzelfsprekend, internet gaat traag, … Toch heb ik al veel boeiende gesprekken gehad. De tijd gaat ook soms zo snel dat ik niet alles kan doen op een dag wat ik graag zou willen doen. Ik probeer mijn tijd ook te gebruiken voor boeiende ervaringen te proeven!
Op facebook heb ik enkele foto’s geplaatst van mijn tijd in de home en de korte reisjes die ik in die periode heb gemaakt (Cap Coast, Kakun National Park, …).
In enkele korte teksten heb ik weer iets vertelt over het leven in Ghana. Ik geniet nog altijd van elke seconde, en prijs mezelf gelukkig dat ik deze zotte kans krijg! Ik ben ook heel blij met de e-mails die jullie sturen! Het contact met het thuisfront is leuk! Ik begrijp het echter ook volledig wanneer dat niet gebeurt… zelf ben ik er immers ook geen krak in.
Tot volgende week, dan zal ik jullie meer vertellen over het leven van Femke in Tamale…
Lieve groeten,
Susan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten