Bolgatanga, Paga en Tongo

Dit weekend ben ik met twee vrijwilligers van Ontmoet Afrika/Meet Africa naar het noorden van Ghana getrokken. Samen kropen we de trotto in die ons door een prachtig landschap bracht. We konden genieten van rijstvelden, boabob-bomen, maïsvelden, meertjes met waterlelie’s, …

Zaterdag bezochten we enkele plekken in Paga die hoog staan op het toeristische lijstje. Paga ligt tegen de grens met Burkina Faso. Allereerst hebben we een slavenkamp bezocht. Om hier te raken hebben we ’n prachtige wandeling gemaakt waarbij ik mijn ogen alweer uitkeek naar het de pracht en praal. In het slavenkamp kan je de sfeer van jarengeleden nog een beetje proeven. Jongens sloegen met stenen op de stenentrom, de uitkijktoren werd beklommen, de strafsteen gefotografeerd, … Vanuit dit kamp gingen de slaven zuidwaarts naar Salaga en vanaf daar verder richting de kust, forten en schepen. Een plotse regenbui op het einde van de rondleiding maakte onze dag iets korter maar samen met Hanke en haar schoonouders hebben we gezellig gekeuveld in het bezoekerscentrum. Vervolgens zijn we naar een krokodillenpoel geweest met wel 200 krokodillen. Die leven gewoon midden in het dorp. De legende van de krokodillen is 600 jaar oud. De beestjes werden gelokt met een levende kip die het middagmaal betekende. Algauw kwamen er een vrouwelijke en mannelijke krokodil. Het is best eng om ze aan te raken en mijn hart trilde nog lang na. Tenslotte bezochten we het niemandsland en hebben we enkele stappen in Burkina Faso gezet. Dit alles wel degelijk zonder mijn paspoort bij te hebben! Een douanier was zo vriendelijk om ons uit te leggen hoe het nu precies zat met dit ‘niemandsland’ en bracht ons naar een steen die aangaf hoe de grens nu precies liep.

Zondag was een heerlijke rustige dag en we hebben de verjaardag van Hanke gevierd! Ik ben nog even opzoek gegaan naar de prachtige lederwaren waarvoor Bolga bekend zou staan maar die waren jammer genoeg niet echt te vinden. Ik waag mijn kans dan maar hier in Tamale.

Vandaag ben ik ’s ochtends vroeg naar Tongo gegaan dat midden in een ongerept landschap ligt. Schitterende heuvels doken langs alle kanten op. Een gids leidde me rond en toonde de prachtige schrijnen, de huisjes, de chief met zijn 18 vrouwen, … Op de top van de berg was de belangrijkste schrijn. Toen we aankwamen waren er enkele mensen bezig met een consultatie dus moesten we even wachten. De top mocht je trouwens enkel beklimmen met ontbloot bovenlijf. Het is een gek gevoel om te klimmen met blote borsten maar ik kan het alvast doorstrepen op mijn imaginaire to-do lijstje. Heel grappig is trouwens dat ze hier de stap van de elektriciteitsdraden hebben overgeslagen maar direct zijn overgestopt op zonnepanelen om elektriciteit te verkrijgen.

Ik heb een ontzettend leuk weekend achter de rug waarbij ik verschillende leuken mensen heb leren kennen. Nog maar eens besef ik hoeveel prachtige ervaringen ik hierop doe en mijn dagboek dreigt vol te raken alvorens het einde van mijn verblijf hier.

Onderzoek.

Het onderzoek verloopt onder tussen zeer vlot! Ik probeer iedere dag iemand te interviewen. Het probleem is echter dat het fenomeen vrijwilligerstoerisme zo breed is. Ik kan nog niet echt een rode draad ontdekken doorheen alle interviews en vraag me af hoe ik dit alles nu in een tekst kan gieten. Ik tracht zoveel mogelijk te lezen tussendoor en hoop dat dit me zal helpen. Ik heb ook al wat veldwerk gedaan in het ziekenhuis. Ik vond het zo’n enorm interessant onderwerp en ook al voel ik dat ik niet het geheel zal doorgronden tegen eind oktober (omdat het zo’n breed en gevarieerd domein is) toch ben ik blij met dit onderwerp! Ik hoor ook vaak de vrijwilligers dat mijn vragen hun aan het denken stellen. Ik  vind het ’n uitdaging om nog zoveel mogelijk te doen alvorens mijn liefste Jonas komt naar Ghana!